Πρόσφατα

Νικήτριες Φωτογραφίες του Διαγωνισμού #03 με θέμα «Χαμόγελο»
1 Comment  

Νικήτριες Φωτογραφίες του Διαγωνισμού #03 με θέμα «Χαμόγελο»

Ο τρίτος Ελεύθερος Διαγωνισμός Φωτογραφίας #03 του περιοδικού Palinodiae με θέμα «Xαμόγελο» έφτασε στο τέλος του. Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν και με το τρόπο τους στήριξαν αυτή τη καλλιτεχνική διαδικασία....
Αφιερώματα Show author Palinodiae

Aurore Lephilipponnat

Η Ζωγραφική και το Butoh

 

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΦΟΥΡΟΥ
Aurore Lephilipponnat | palinodiae

Aurore Lephilipponnat , Photo: Gerard Tournebize

Η ζωγράφος Aurore Lephilipponnat γεννήθηκε το 1983 στο Σαρτρ της Γαλλίας. Άφησε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Μπορντώ για να αφοσιωθεί πιο πολύ στη προσωπική της τέχνη. Χωρίς πειθαρχία και πρoσπαθώντας να δοκιμάσει τερτίπια της τέχνης με σκοπό να κατασταλάξει κάπου, προσχώρησε στον κόσμο της γραφιστικής – ως γραφίστρια και post artist, παρ’ όλ’ αυτά επέμενε στην ζωγραφική μέχρι που έφτασε στο Saint Maxime.

Εκεί συνδέθηκε με τον σύνδεσμο Tabamak – τον καλλιτεχνικό πυρήνα της Ζωντανής Τέχνης και την Ερμηνευτική Ζωγραφική· όπου και γεννήθηκε η επιθυμία της να ξαναδουλέψει με το ζωντανό υλικό, τις ζωγραφιές σε πίνακες μεγάλων διαστάσεων και γαλουχήθηκε η εμπειρία της να προσεγγίζει θέματα τα οποία γίνονταν συναρπαστικά γι’ αυτήν, τόσο στην τέχνη της όσο και στην ζωή της.

Στους πίνακες της Aurore επικρατεί η γυναικεία προσωπικότητα αλλά δεν παραλείπεται και η αντρική παρουσία. Η ζωγραφική της προσαρμόζεται γύρω από το πορτραίτο και το μεταμοντέρνο σχέδιο με μολύβι, κάρβουνο και λάδια, που συνήθως καταδείχνονται από γκρι και μαύρες αποχρώσεις.

Η Aurore εκμεταλλεύεται θεματικά τη μυσταγωγία των πνευματικών, τους μύστες του Ινδουισμού, το Ντάρμα του Βούδα και καταφέρνει να συγκινήσει αποφεύγοντας τις προσωπικές και θρησκευτικές παραδοχές, αλλά αναδείχνοντας τον ελεύθερο άνθρωπο μέσα από εκρηκτικές αναπαραστάσεις της ρώμης και του μόχθου.

Οι χαρακτήρες στους πίνακες της Aurore βρίσκονται συνήθως σε μία άκρως πνευματώδη ατμόσφαιρα και ως επί τω πλείστων εμφανίζονται απογυμνωμένοι, σε έναν αγώνα να ξεπεράσουν την συγκυρία της κακής τύχης και την υλιστική πεμπτουσία, με την αντεκδικητική τάση να κατασπαράξουν ακόμα και το ίδιο τους το σώμα προκειμένου να διεκδικήσει η ψυχή το ελεύθερο στοιχείο.

Η ένδυση πάνω στα κορμιά που αναδιπλώνονται, στις σάρκες και στους μύες που τραβιούνται και τεντώνονται· Το κορμί συνήθως ρημαγμένο, ζαρωμένο αλλά ζωηρό. Το γκροτέσκο στυλ, οι επαναστατημένες γυναίκες του Μπουτό ενάντια στον καταπιεστικό αστικό νόμο, οι αντρικές φιγούρες που εμφανίζονται πιο αραιά και μοιάζουν με Πορτογάλους αποίκους ή πρώην βραχμάνους, γυναίκες με ελάχιστα λεπτά υφάσματα και τραχιά σκισμένα κουρέλια ανάμεσα στις ασκήσεις της ατραπού του Βούδα και του πυκνού χορού Butoh· τον Χορό του Σκότους.

Στους πίνακες της Aurore παρατηρούμε συχνά μία υβριδική παράλλαξη στα γυναικεία πρόσωπα των οποίων τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά παρεμβάλλουν ράμφη με πλούσια μακριά υβώματα. Καθόλου τυχαία, η Aurore ενσωματώνοντας στις γυναικείες φιγούρες της αντί για πρόσωπα ραμφοθήκες πτηνών, καταφέρνει με τρόπο ιδιοφυή να σχηματίσει τα πιο βαθιά χαρακτηριστικά του Μπούτο, την εξωτερίκευση της ελευθεριότητας μέσω της Μεταλλαγής.

Ο χορός του Μπούτο που σέρνεται προς τα έγκατα της γης [sic] απαιτεί τη διαίσθηση και τη φαντασία για να επιτύχει το Transmutation – τη Μεταλλαγή δηλαδή σε κάτι άλλο διαφορετικό από τη πραγματική μας φύση· σε δέντρο, ψάρι ή πτηνό ! Στην ελληνική μυθολογία επίσης, οι Άρπυιες ήταν θηλυκά τέρατα, άνθρωποι και πουλιά μαζί, αδερφές της αγγελιαφόρου των θεών Ίριδας. Οι Άρπυιες παρουσιάζονται (στην Ωδή XIII της Κόλασης) στη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη να καταδιώκουν όσους αυτοκτόνησαν.

Ετυμολογικά η λέξη Butoh προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων «Buyō» που είναι ο Γιαπωνέζικος χορός και «toh» που είναι το πάτημα του ποδιού στο έδαφος. «Το σώμα μας δεν μας ανήκει» λέει ο Tatsumi Hijikata – θεμελιωτής της παράδοξης αυτής τέχνης, «έχει τη δική του ζωή που πρέπει να μάθουμε να αφουγκραζόμαστε και να σεβόμαστε».

 

Kazuo Ohno | palinodiae

Japanese guru & butoh performer Kazuo Ohno

Γνωρίζοντας τον Δυτικό Χορό και εκπαιδευμένος στη Γερμανική σχολή Neue Tanze, επηρεασμένος από τον θεατρικό συγγραφέα Ζαν Ζενέ, τον Μαρκήσιο ντε Σαντ, και κυρίως τον Υπερρεαλιστή Αντονέν Αρτώ και τη σύλληψη του Θεάτρου της Σκληρότητας (μέσα από τη δημοσίευση των δοκιμίων «The Theatre and Its Double» το 1938), ο Hijikata Tatsumi ίδρυσε αυτή τη πρωτότυπη φόρμα χορού μέσα από την οποία το Μπουτό ερμηνεύεται αυτοσχεδιαστικά, κινούμενο ανάμεσα στο avant garde και το παραδοσιακό, με πρώτη εμφάνιση αυτή του 1959 κάτω από τον τίτλο «Απαγορευμένα Χρώματα» (Forbidden Colors)

Anaïs Bourquin | palinodiae

Anaïs Bourquin’ s Butoh Performance

Η Aurore έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες, μοντέλα, και χορογράφους όπως η Beatrice Gromb. Προσφάτως συνεργάστηκε με τον γλύπτη Daniel Williams και μέσα από τη διάδραση της σχέσης αυτής δημιουργήθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον project – ο Daniel ανέλαβε να εργαστεί πάνω σε σχέδια της Aurore για να συνθέσει κάποιες σπονδές από έργα της, και αντιστρόφως. Έτσι, κάποιες από τις φιγούρες στα σχέδια της Aurore πήραν όγκο και μετατράπηκαν σε γλυπτά.

Μία πνευματική παρακαταθήκη που η Aurore έχει καταφέρει να αποδώσει καλλιτεχνικά χρησιμοποιώντας τη διαίσθηση και το ταλέντο της δημιουργώντας μία ολοκληρωμένη μορφή σύγχρονης τέχνης | Η έμπνευση μιας ατραπού πίστης – του Ισλαμικού θρησκευτικού κώδικα και της σαρίας, η πνευματική απελευθέρωση, ο ουμανιστικός πολιτισμός που υπηρετεί τον άνθρωπο, η δέσμια ύλη που νικιέται, ο χορός τους σκότους.

 

 

 

 

 

Το παρόν αφιέρωμα στη Ζωγράφο Aurore Lephilipponnat περιλαμβάνεται
στο Τεύχος #01 της σειράς «Φύλλα Τέχνης»
του περιοδικού Παλινωδίαι, Αυτοέκδοση 2016

 

Facebook Comments

Αναζήτηση

Σχετικά Άρθρα

Το γυμνό του Jules De Bruycker

Το γυμνό του Jules De Bruycker

ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΛΥΔΑΚΗ Τα γυμνά του Βέλγου ζωγράφου και χαράκτη Jules De Bruycker καλύπτουν την περίοδο της καλλιτεχνικής του ωρίμανσης, περίπου από το 1925 ως το 1940, όταν και αρχίζει...

Γλώσσα Σελίδας:

  • Greek
  • English

Κοινωνική Ιστορία

Κοινωνική Ιστορία