Πρόσφατα

1 Comment  

Νικήτριες Φωτογραφίες του Διαγωνισμού #03 με θέμα «Χαμόγελο»

Ο τρίτος Ελεύθερος Διαγωνισμός Φωτογραφίας #03 του περιοδικού Palinodiae με θέμα «Xαμόγελο» έφτασε στο τέλος του. Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν και με το τρόπο τους στήριξαν αυτή τη καλλιτεχνική διαδικασία....
ΚΕΙΜΕΝΑ Show author Palinodiae

Ιάσωνας Σταυράκης – Ο μπάρμαν και το πορτοφόλι του πεθαμένου

Ξημέρωσε…

Ενοχλημένος ο μπάρμαν φώναξε…
-Φτάνει πια… Δεν σας αντέχω άλλο κύριε… Πληρώστε και εξατμιστείτε…
(Είχε χάσει από ώρα το μέτρημα ο πελάτης, κι ο μπάρμαν μαζί με την υπομονή του και τον λογαριασμό)…

-Τι οφείλω; ρώτησε…
-Δεν ξέρω, απάντησε… Δώσε ότι νομίζεις και στρίβε…
Στην τσέπη κρατούσε το πορτοφόλι ενός πεθαμένου…

Την τελευταία φορά που το άνοιξε, μέσα είχε την φωτογραφία με τις κούρβες μιας σκιάς και την ανακοίνωση της κηδείας του σε απόκομμα εφημερίδας…
-Δεν έχω μία σύντροφε, απάντησε και χτυπώντας το χέρι στο μπαρ ζήτησε δύο σφηνάκια χρυσής τεκίλας και μια μπύρα νεκρή…

Δεν ξέρω τι είδε στα μάτια του και υπάκουσε…
Με κοφτές κινήσεις κατέβασε ό,τι είχε μπροστά του και ξεκίνησε να του λέει μια ιστορία:

” Εκείνη τη νύχτα διέσχιζα σαν φάντασμα τα σύνορα της Ουρουγουάης και έμπαινα στην Αργεντινή… Ήτανε βλέπεις ανισόρροπες οι πολιτικές καταστάσεις και το μόνο που έψαχνα ήταν μια καινούργια ζωή… Μισή ανάσα πριν τον τελευταίο φράχτη οι τεράστιοι προβολείς αντιλήφθηκαν την ανάσα μου και έστρεψαν στο σώμα μου για πάντα την προσοχή… Η ζωή μου μέτρησε όσο μια πιστολιά…
Μετά ήρθαν τα περιπολικά γεμάτα δολοφόνους θηλαστικά και λεηλάτησαν την σάρκα μου… Έκτοτε είμαι νεκρός… Λίγες φορές τον χρόνο ο θεός των λαθρεπιβατών μου δίνει άδεια και περνάω τον φράχτη λόγω καλής διαγωγής… Μπαίνω στο πρώτο μπαρ που βρίσκω σκέφτομαι πως θα ήταν η ζωή μου και πίνω ως το πρωί… Ξεγελάω με αλκοόλ τον χρόνο και η σκέψη μου υπολειτουργεί…
Ξέρεις κύριε, διαλέγουμε με προσοχή οι νεκροί να πούμε την ιστορία σε αυτόν που έχει τα μπέσα να την διηγηθεί… Ξέρεις κύριε, όλοι εμείς που πεθάναμε απ’ την πίκρα για μια άλλη ζωή δεν το βάλαμε κάτω… Πολλοί προσεύχονται για μας μα κανείς δεν μιλά για τον πόνο μας… Γι’αυτό εύχομαι να το κάνεις εσύ…”

Αυτά είπε και εξαφανίστηκε όπως κάθε λαθρεπιβάτης που δεν έχει στον ήλιο κραυγή…

Μέτρησε μετά από ώρα το ταμείο…
Διακόσια δεκαπέντε και μισό πέσος…
Ένα άδειο πορτοφόλι
κι ένα μνημόσυνο
που εκκρεμεί…

Facebook Comments

Αναζήτηση

Σχετικά Άρθρα

Το γυμνό του Jules De Bruycker

Το γυμνό του Jules De Bruycker

ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΛΥΔΑΚΗ Τα γυμνά του Βέλγου ζωγράφου και χαράκτη Jules De Bruycker καλύπτουν την περίοδο της καλλιτεχνικής του ωρίμανσης, περίπου από το 1925 ως το 1940, όταν και αρχίζει...

Γλώσσα Σελίδας:

  • Greek
  • English

Κοινωνική Ιστορία

Κοινωνική Ιστορία