Πρόσφατα

Νικήτριες Φωτογραφίες του Διαγωνισμού #03 με θέμα «Χαμόγελο»
1 Comment  

Νικήτριες Φωτογραφίες του Διαγωνισμού #03 με θέμα «Χαμόγελο»

Ο τρίτος Ελεύθερος Διαγωνισμός Φωτογραφίας #03 του περιοδικού Palinodiae με θέμα «Xαμόγελο» έφτασε στο τέλος του. Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν και με το τρόπο τους στήριξαν αυτή τη καλλιτεχνική διαδικασία....
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Show author Yiannis Kafouros

Συνέντευξη The Big Nose Attack

Presentation by Yiannis Kafouros

Εισαγωγή:  Ο στίχος και η φυγή, η μουσική και η πεμπτουσία της’ Ο Καββαδίας όταν εξιστορεί τις θαλάσσιες περιπέτειες και την ερωτική απομύζηση των καραβιών και των λιμανιών έχει ενσωματωθεί σε αυτά, δεν αποζητά την επιστροφή στη στεριά αλλά ούτε και την αποδέσμευση από το κατάστρωμα. Δεν υπάρχει η έννοια της φυγής καθώς έχει ήδη αποκατασταθεί.

Το λαογραφικό κεφάλαιο της τέχνης στην Ελλάδα έχει κατακρεουργηθεί, ο λαϊκός πολιτισμός της Ελλάδος δεν έχει μουσική.

Η Μπάντα:  Αποτελείται από δύο αδέρφια, τους captain BOOGIEMAN: Φωνητικά, κιθάρες, μπάντζο, κιθάρα cigar box, καζού, και LITTLE TONNIE: ντραμς & κρουστά, συνθεσάιζερ, harmonium, τα περίεργα φωνητικά.

Το ταλαντούχο μπλουζ ροκ duo από το Μπραχάμι της Αθήνας έχει δημιουργήσει εκτός από το πιστό κοινό που τους ακολουθεί παντί τροπώ, μια ευρεία κλίκα, μια κλίκα από ταξιδιώτες κάθε εθνικότητας οι οποίοι οικτίρουν, ψυχαγωγούνται και απομυθοποιούν, και μια πολυσύνθετη μουσική ομάδα που αποδίδει αυτήν τη τάση μέσα απ’ το τραγούδι. Οι The Big Nose Attack είναι δύο αδέρφια με αυτοπεποίθηση και πολύ όρεξη, πολυτάλαντοι, που δεν μπαρκάρουν σε κανένα λιμάνι, και μαζί με τους υπόλοιπους συνεργάτες τους μοιάζουν με μουσικούς φυγάδες που δραπετεύουν απ’ τη γειτονιά τους προς μια terra incognita όπου δεν εκδίδονται σε καμία μουσική χωροφυλακή.

Με μόνο δύο χρόνια ζωής, οι The Big Nose Attack, έχουν πραγματοποιήσει πάνω από 60 δρομολόγια για συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού όπως Γερμανία, Αυστρία, Τσεχία, Πολωνία, Ρουμανία Κροατία κ.ά. Τα δύο αδέρφια αποτελούσαν επίσης στο παρελθόν το βασικό πυρήνα της τριμελούς μπάντας Down & Out οι οποίοι είχαν παίξει σημαντικές συναυλίες ανοίγοντας για τους Gary Moore, ΖΖ TOP, Johnny Winter, Beasts Of Bourbon.

Στην επιμέλεια του δεύτερου δίσκου των The Big Nose Attack «Paint It Blue» εκτός της μπάντας συντελούν οι εξής μουσικοί:

Pato Machete: Φωνητικά και ρίμες στο «Let me Tell Ya»

Elena Pitoulis: Φωνητικά και στίχοι στο «Yeah! (That Girl)»

Jim Staridas: Τρομπόνι στο «Holdin’ On»

Yannis Boudekas: Μπουζούκι στο «Holdin’ On»

Mickey Pantelous: Φυσαρμόνικα και δεύτερα φωνητικά στο «Don’t U Lie»

Giannis “Cowboy” Dalis: χειροκροτήματα και ήχους καταστρώματος στο «Down By The Docks»

Οι The Big Nose Attack, και περισσότερο με τον τελευταίο τους δίσκο, έχουν δημιουργήσει πλέον μια φόρμα αποδέσμευσης από τον Ελληνικό ομφάλιο λώρο, τόσο μουσικά όσο και ιδεολογικά – με έναν ελαφρύ τρόπο περνάνε τη νοοτροπία του απογαλακτισμού από τις ρίζες – την περηφάνια για κάθε είδους προέλευσης, τη γονική συναίνεση, τον ανιδιοτελή έρωτα, τα κεκτημένα γενικώς – μια πραγματική και αυτόματη φυγή, καίρια· Ο ανοιχτός ορίζοντας, η σάτιρα, το μπλουζ των κυμάτων, ο στιχουργικός ενταφιασμός της ξηράς, η ανταρσία, η αποδοκιμασία, η πειρατεία..

H Μουσική:  Τα  αδέρφια Boogieman και Little Tonnie γκρουβάρουν τα πιο διαστρεβλωμένα εναλλακτικά fuzz – άριστα blues του Αμερικάνικου Νότου.

Στον μουσικό προλιμένα των The Big Nose Attack αγκυροβολεί το ίνντι ροκ στις διάφορες μορφές του γκαράζ ροκ και μπλουζ ροκ, κι ανάμεσα σε γηγενή και ξένα παραδοσιακά όργανα ενώ η τρομπέτα κάνει εμφανή τη σόουλ, το μπάντζο και η φυσαρμόνικα έρχονται μέσω της κάντρι να ενώσουν τον Αμερικάνικο με τον Ελληνικό Νότο.

Οι The Big Nose Attack που είναι εμπνευσμένοι τόσο από παλιούς μουσικούς (RL Burnside, Junior Kimbrough, Robert Johnson, Howling Wolf, Bo Diddley, Louis Armstrong) όσο και από πιο σύγχρονους (Tom Waits, Captain Beefheart, The Black Keys, the White Stripes, CW Stoneking, Seasick Steve) παίζουν με ένα ασταμάτητο πάθος κι ένα τιμόνι σχεδόν ακυβέρνητο.

Παρουσίαση Δίσκου:  Την ιδιοσυγκρασία της μπάντας έχει ήδη αφουγκραστεί το κοινό μετά την κυκλοφορία του πρόσφατου δεύτερου δίσκου με τίτλο «Paint it blue», στον οποίο ερμηνεύονται ιστορίες του άστεως μπλεγμένες με τη μορφή και το τοπίο των μακρινών θαλασσών.

Για την δημιουργία του δίσκου επιστρατεύονται πλοία, επιφαίνονται αποβατικές επιχειρήσεις, διηγήματα από ερωτικές επιδρομές, γοργοτάξιδα πειρατικά που αφήνουν πίσω γονείς – γυναίκες – πατρίδες, ανάμεσα σε ξεκάθαρα μπλουζ που σιγακούγονται φωνητικά καταστρώματος, μια ντουζίνα ναύτες γεμάτοι μυστικά – χαμάληδες απογοητευμένοι. Ανάμεσα σε ξενικά μπλουζ, λαϊκές ιστορίες που αφηγούνται με μπουζούκι, μουσικά ξεσπάσματα με τρομπόνια, φυσαρμόνικες και καζού, η μουσική ιδιομορφία της μπάντας που την ισκιώνουν οι ιστορίες και οι αφηγήσεις: Ερωτικά συμπλέγματα, σάπια φαγητά, απροσδόκητες εγκαταλείψεις, και δυο καπετάνιοι με βυζαντινές μύτες!

Αυτός ο δίσκος όμως δεν θα δώσει τη λύση για όσα ασχολείται, κι έτσι έρχεται εν τέλει η ματαίωση του, που με ανυπέρβλητο γούστο και σαρκασμό ακούμε στιχουργικά να αποδίδεται στο outro («γιατί έφτιαξα αυτόν το δίσκο; Βάψ’ τον μπλε και πέτα τον στη θάλασσα»)

Και από την έσχατη αυτή κίνηση – η οποία αλληγορικά είναι η πρώτη κίνηση – ξεκινάει η φυγή, προς την ανοιχτή θάλασσα της απομυθοποίησης!

Tην παραγωγή του «Paint it blue» έχει  επιμεληθεί  ο Mikeδεν τρώω το τοστάκι μουΤσομπάνογλου στα Fab Liquid Studios, υπό την επήρεια πολύ καφέ. Στο δε artwork του εξωφύλλου, τo πορτραίτο ενός ναύτη στιγματισμένο με όλα τα τραγούδια του δίσκου τορνεύει η Penelope Petropoulou.

Tracklisting:  Το 1.HOMEBOUND ένα ταξιδιάρικο country – blues με ρίζες στο Mississippi και τον Junior Kimbrough μιλάει για έναν βαρυποινίτη ο οποίος θέλει να γυρίσει σπίτι του. Το 2.DOWN WITH ME ένα uptempo blues με rap στοιχεία από τους Beck και Everlast στο οποίο γίνεται λόγος για έναν τσαμπουκά ενώ απορρέει μια καθολική τάση εκδίκησης για όσα δημιουργούν τα δεσμά του καθενός. Το 3.LET ME TELL YA με την συμμετοχή του μεξικανού Pato Machete που εναλλάσσει το blues σε ένα groovy hip – hop κομμάτι αναφέρεται στο πιώμα. Το 4.YEAH! (THAT GIRL) κομμάτι ξεχωρίζει στον δίσκο με το soul garage ύφος του και την συμμετοχή της Elena Pitoulis, τα φωνητικά της οποίας εκθειάζουν τη ρομαντική πλευρά του έρωτα στην άνοιξη της φύσης. Το 5.HOLDINON ένα old school roots τραγούδι στο ύφος του CW Stoneking και του Pete Seeger που περιγράφει τη ματαιοδοξία του έρωτα μέσα απ’ την απραγία ενός άντρα να κρατήσει κοντά του τον έρωτα της ζωής του. Στο 6.DONT U LIE η country μπλέκει με τη funk, ενώ μαζί και με την συμμετοχή του Mickey Pantelous το ταξιδιάρικο τραγούδι που φέρνει σε Beck παρουσιάζει την επιστημονική κατάρτιση της γυναίκας στο να ψεύδεται.  Το 7.U.B. ένα κλασικό 70’s blues rock κομμάτι με πολλά υπονοούμενα στον στίχο. Το 8.MONDAY MORNING SPAGHETTI ένα σάπιο βρώμικο blues που αφιερώνεται στην ιστορία μιας μπαγιάτικης μακαρονάδας. Το 9.DOWN BY THE DOCKS ένα εντελώς vαυτικό τραγούδι είναι κάτι σαν “το άσμα των εργατών” του δίσκου. Το 10.DONTCHA KNOW ένα μελαγχολικό blues που θυμίζει την ατμόσφαιρα του Nick Cave, μέσα στην οποία παρουσιάζεται η οδύσσεια ενός άντρα που προσπαθεί να γυρίσει απ’ την ξενιτιά στην αγαπημένη του. Το 11.PAINT IT BLUE το κρεσέντο της απολογίας, ο επίλογος της ματαιοδοξίας.

♠♠♠

Αφού έκανα κι εγώ  το αραξοβόλι μου στο Μοναστηράκι και τους άκουσα στην παρουσίαση του καινούριου δίσκου τους «Paint it blue», μου παραχώρησαν έπειτα τη παρακάτω συνέντευξη:

Συνέντευξη The Big Nose Attack στον Γιάννη Καφούρο, 9 Mαΐου 2013

Γ.Κ. Γουστάρετε όντως τις θαλάσσιες περιπέτειες ή όλο αυτό είναι μόνο μια νοηματική προσομοίωση; 

B.N.A. Γουστάρουμε σίγουρα τη θάλασσα και τα ταξίδια· οι περιπέτειες είτε στη θάλασσα είτε στη ρουτίνα της πόλης είναι πάντα τροφή για έμπνευση, για στίχους και μουσική.

Γ.Κ. Μουσικοί με τα ίδια όργανα στη κατοχή τους ξέρω ότι παίζουν το ίδιο καλά όπου κι αν βρίσκονται. Ξέρω επίσης ότι έχετε κάνει χιλιάδες χιλιόμετρα οδικώς! για να παίξετε σε μια συναυλία. Γιατί εκεί, ποια είναι η διαφορά με το Ελληνικό σανίδι; Αν σας πρότεινε μια δισκογραφική εταιρία επιτόπου να μείνετε εκεί για ηχογράφηση δίσκου και περιοδεία, πώς θα το αντιμετωπίζατε;

B.N.A. Η διαφορά είναι στη κουλτούρα. Το ταξίδι έξω σου δίνει τη δυνατότητα να δεις διαφορετικές κουλτούρες, άλλες καλύτερες άλλες χειρότερες. Το να ταξιδεύεις βέβαια και να παίζεις χιλιόμετρα μακριά δεν σημαίνει ότι σου βγαίνει πάντα σε καλό! Πάντως οποιαδήποτε ευκαιρία από δισκογραφική ή πρόταση για tour και τα λοιπά, θα την αρπάζαμε στα σίγουρα. Αρκεί να μας προσφέρει βέβαια κάτι παραπάνω, που το DIY δεν μπορεί να σου προσφέρει.

Γ.Κ. Πώς σας σημαδεύει αυτή η φυγή; Δεν έχετε πολύτιμα «σκεύη» που αφήνοντάς τα πίσω, θα σας στερήσουν το οτιδήποτε;

 B.N.A. Δεν έχουμε τίποτα πολύτιμο πίσω. Να σου πω την αλήθεια δεν έχουμε τίποτα, εκτός απ’ τα όργανα που θα έχουμε μαζί μας. Είμαστε hobos..

Γ.Κ. Αν παίζατε ζωντανά στο κατάρτι ενός πειρατικού, τι σημαία θα ανεβάζατε;  

B.N.A. Παρόλο που τα σύμβολα και οι σημαίες δεν μας αντιπροσωπεύουν, πιστεύω μια καλή σημαία αυτή την εποχή θα ήταν η σημαία ΑΝΤΙ-FA.

Γ.Κ. Εκτός από την εξόρμηση στην επαρχία που ξέρω ότι θα κάνετε σύντομα για συναυλίες, θα υπάρξει περιοδεία με σταθμούς ίσως και στο εξωτερικό για την παρουσίαση του «paint it blue»;

 B.N.A. Ναι αμέ, όλα θα γίνουν σούνερ ορ λέιτερ..

 Γ.Κ. Ευχαριστώ για την συνέντευξη!

 B.N.A. Εμείς! Tell me why,tell me why, I made this CD, paint it blue, pait it blue and throw it in the sea ..

Facebook Comments

Αναζήτηση

Σχετικά Άρθρα

Το γυμνό του Jules De Bruycker

Το γυμνό του Jules De Bruycker

ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΛΥΔΑΚΗ Τα γυμνά του Βέλγου ζωγράφου και χαράκτη Jules De Bruycker καλύπτουν την περίοδο της καλλιτεχνικής του ωρίμανσης, περίπου από το 1925 ως το 1940, όταν και αρχίζει...

Γλώσσα Σελίδας:

  • Greek
  • English

Κοινωνική Ιστορία

Κοινωνική Ιστορία