Πρόσφατα

Νικήτριες Φωτογραφίες του Διαγωνισμού #04 με θέμα «Η μοναξιά»

Νικήτριες Φωτογραφίες του Διαγωνισμού #04 με θέμα «Η μοναξιά»

  «Καμιά μοναξιά δεν είναι μικρή» | Ολοκληρώθηκε με μεγάλη συμμετοχή ο τέταρτος Ελεύθερος Διαγωνισμός Φωτογραφίας #04 του περιοδικού Palinodiae με θέμα «Η Μοναξιά». Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν και με τον τρόπο τους στήριξαν...
Επιτελεστικά Show author Palinodiae

Kongs Emnerne – Αύγουστος | Ανασκόπηση Παράστασης

Οι Kongs Emnerne είναι μία αυτοοργανωμένη θεατρική ομάδα και άλλο ένα κομμάτι του diy χώρου της ανεξάρτητης τέχνης Θεάτρου. Ιδρύθηκαν κάπου στο 2010 από τρεις παιδικούς φίλους, τον Διονύση Αναστασόπουλο, τον Κωστή Γεράκο και τον Σπύρο Γεωργακόπουλο. Με μόλις 5 χρόνια ύπαρξης η ομάδα Kongs Emnerne έχει ανεβάσει ήδη 6 έργα: Έντουαρντ Άλμπι, Αντόν Τσέχωφ – Ντάριο Φο – Λουίτζι Πιραντέλλο (μονόπρακτα), Ερρίκο Ίψεν, Γιασμίνα Ρεζά, και 2 δικά τους σε κείμενα του Σπύρου Γεωργακόπουλου, σκηνοθέτη της ομάδας.

20Απ’ τις νοτιοκεντρικές πολιτείες των ΗΠΑ και την Οκλαχόμα στη περιφέρεια του νοτίου τομέα Αττικής και το Μπραχάμι

Η παράσταση «Αύγουστος» σε διασκευή / επανεγγραφή του Σπύρου Γεωργακόπουλου, είναι ένα οικογενειακό δράμα βασιζόμενο στο ομώνυμο έργο του Tracy Letts  – το οποίο κέρδισε και το βραβείο Πούλιτζερ το 2008. Η παράσταση παίχτηκε για τέσσερα συνεχόμενα Σαββατοκύριακα στο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» στον Άγιο Δημήτριο, με ελεύθερη είσοδο.

Συντελεστές

Ηθοποιοί:
Σπύρος Γεωργακόπουλος (Σταύρος)
Στέλλα Ζερβουδάκη (Άννα)
Αδαμαντία Θεοφιλάκου (Νάντια)
Αμαλία Μαρκάκη (Σοφία)
Βάνα Νάστου (Ιωάννα)
Μαρία Πλατή (Μαρία)

Σκηνοθεσία: Σπύρος Γεωργακόπουλος
Αφίσα: Μαρία Πλατή

ΣΤΑΥΡΟΣ :   Κάποτε, ήταν μια κοπέλα που την έλεγαν Εστέλα. Η Εστέλα είχε δυο φίλες, αλλά δεν μας ενδιαφέρουν και πολύ στην ιστορία μας. Η Εστέλα λέει, «πάντα ήθελα να καβαλάω πράγματα και να χοροπηδάω πάνω τους. Χοροπηδάω πάνω σε μπαούλα, πάνω σε καρέκλες, πάνω σε φουσκωτές μπάλες, πάνω στον παππού μου – από εκεί ξεκίνησαν όλα – στον αδελφό μου – αργότερα πέθανε – στην μαμά μου – δεν έχω να πω κάτι γι’ αυτήν – και σε διάφορους αγνώστους κυρίους μεγαλύτερους σε ηλικία άντρες. Μια μέρα, κατά λάθος, αποφάσισα να χοροπηδήσω πάνω σε μια καγκελόπορτα. Τότε άξαφνα ένα κάγκελο σφηνώθηκε με μανία μέσα μου. Γέμισα αίματα. Το όμορφο λευκό μου φορεματάκι, σταδιακά έγινε ροζ και μετά κόκκινο. Έτρεξα αμέσως στον μπαμπά μου – γιατί και η μαμά μου είχε πεθάνει στο μεταξύ – με καθησύχασε λέγοντας μου ότι μου είχε έρθει περίοδος. Έτσι λέει θα γινόμουν γυναίκα.

Για να με παρηγορήσει πήγαμε σε μια φάρμα με αγελάδες για να μου αγοράσει μία. Αλλά δεν είχε αγελάδες για πούλημα. Ο αγελαδάρης τις ήθελε όλες για πάρτη του – έκανε πάρτη με αγελάδες. Τότε μας πρότεινε να πάρουμε το τυφλό του, λίγο μεγαλύτερο από αρνί, άλογο. Ήταν ένα πόνι. Και το πήραμε. Δεν κρατήθηκα στιγμή! Το καβάλησα μονομιάς και αρχίσαμε να καλπάζουμε. Δεν σκέφτηκα καθόλου τον πόνο μου. Έκανα ώρες ιππασία και το αίμα μου έτρεχε ποτάμι. Μετά, όταν είχα μουδιάσει κατέβηκα και πήγα να το καθαριστώ. Το αίμα είχε ποτίσει το κατάλευκο, σαν γάλα τρίχωμα του. Τότε μου ήρθε! Ακριβώς εκείνη την στιγμή. Θα πάω στο περίπτερο να πάρω παγωτό. Και άφησα το πόνι που νομίζει ότι είναι άλογο σπίτι. Γυρίζοντας, όπως το είδα από μακριά, αποφάσισα να το πω πόνι περιόδου». Το χτύπημα της μικρής τότε Εστέλα της προκάλεσε κάκωση στη μήτρα και αναστροφή στο έντερο. Δεν κατάφερε να κάνει παιδιά. Και δεν της ήρθε ποτέ περίοδος.

Γράφει η θεατρολόγος Κατερίνα Φουντή για την παράσταση:

«Το μήνα Αύγουστο, σε μια ελληνική επαρχία, ένας αλκοολικός ποιητής εξαφανίζεται αφήνοντας μόνη τη γυναίκα του Ιωάννα, η οποία πάσχει από καρκίνο και έχει εθιστεί στα ναρκωτικά. Το γεγονός αυτό δίνει κίνητρο στα παιδιά της οικογένειας να συγκεντρωθούν, μετά από χρόνια και πάλι στην οικογενειακή εστία. Λίγες μέρες αργότερα ανακαλύπτουν ότι ο πατέρας αυτοκτόνησε. Όλοι πηγαίνουν στην κηδεία, αμέσως μετά όμως θα ακολουθήσουν διαφωνίες και τσακωμοί,σε ένα έντονα δραματικό πλαίσιο, που θα οδηγήσουν σε έναν καταιγισμό αποκαλύψεων για τα μέλη αυτής της άκρως δυσλειτουργικής οικογένειας.

Πρόκειται για ένα έργο βαθιά ανθρώπινο, αληθινό και συνάμα τραγικό… Οι καταστάσεις τις οποίες περιγράφει ο συγγραφέας μπορεί να μην μας θυμίζουν απαραίτητα “οικεία κακά” όπως έκανε η αρχαία ελληνική τραγωδία, ωστόσο ο θεατής βρίσκει κάπου μέσα στους ρόλους και τις συγκρούσεις τους, ένα κομμάτι του εαυτού του κι αυτό γιατί τα πρόσωπα και οι πράξεις τους δεν παραμένουν δυσδιάστατες εικόνες, αλλά αποκτούν πρισματικότητα και πλαστικότητα.

Το κείμενο του Σπύρου Γεωργακόπουλου, βασισμένο στο θεατρικό του Tracy Letts, ήταν έξοχα προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα και πέτυχε να συνδυάσει την ένταση , τη λυρικότητα και το ουσιαστικό βάθος στην ανάλυση των χαρακτήρων. Η σκηνοθεσία του ήταν εξίσου χαρισματική.

Η απόδοση των χαρακτήρων από τους Μαρία Πλατή, Στέλλα Ζερβουδάκη, Σπύρο Γεωργακόπουλο, Αδαμαντία Θεοφιλάκου και Αμαλία Μαρκάκη ήταν πολύ καλά δομημένη και δοσμένη χωρίς κενούς συναισθηματισμούς , αλλά με μια βαθιά συναίσθηση του βάρους που έφερε ο κάθε ρόλος.

Η Βάνα Νάστου ήταν στο ρόλο της μάνας Ιωάννας Αντωνίου, απλά συγκλονιστική! Απέδειξε ότι διαθέτει τεχνική επιδεξιότητα, μέτρο και ρυθμό στην υποκριτική της, ενώ οι σκηνές της δραματικής έντασης ήταν ανατριχιαστικές… Έδωσε βάθος ψυχής και παρουσίασε μια ανθρώπινη διάσταση στο πολυδαίδαλο του ρόλου της.

Μια παράσταση δυνατή, που δεν πρέπει κανείς να χάσει!!!»

Φωτογραφικό ρεπορτάζ από το περιοδικό | Επιμέλεια: Γιάννης Καφούρος

Facebook Comments

Αναζήτηση

Σχετικά Άρθρα

No related posts
Italo Zetti

Italo Zetti

(1913-1978)   ΤΗΣ BEATRICE MASTRODONATO   Ανακαλύπτοντας τον Italo Zetti είναι μια ευχαρίστηση από κάθε άποψη. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους Ιταλούς χαράκτες στον προχωρημένο 20º αιώνα. Ο Ίταλο Ζέττι...

Γλώσσα Σελίδας:

  • Greek
  • English

Κοινωνική Ιστορία

Κοινωνική Ιστορία